Loading...

maandag 8 juli 2013

Vader en zoon in de ban van Wereldkampioenschap Cross Triathlon

Reinoud van de Kasteele en zijn zoon Reinoud uit Wateringen zijn al maanden fanatiek in training voor de komende Kyocera Beach Challenge Cross Triatlon. Op 13 juli a.s. is het dan eindelijk zo ver en treden vader en zoon in het strijdperk. Zwemmen in zee, fietsen over het strand, de trappen af bij Kijkduin, door de duinen en tenslotte hardlopen over strand en door het duingebied.

Voor vader Reinoud, 51 jaren jong, is het al zo’n beetje de 10e keer dat hij meedoet. En vorig jaar met groot succes: derde in de leeftijdscategorie 50 +. En daarmee ook derde van Europa, want in 2012 werd met de Beach Challenge ook het Europees kampioenschap Cross Triatlon betwist. Zoonlief Reinoud stond zijn vader indertijd met familie en vrienden aan te moedigen. Hij kon het evenwel niet nalaten om vol branie te roepen dat hij dat ook wel kon. Zijn vrienden daagden hem uit. Ze hadden er geen vertrouwen in, want ze kenden Reinoud als frequent bezoeker van Westlandse horecagelegenheden en uitsluitend als een volleerd en notoir stapper. Van het één kwam het ander. Nu moet junior wel aan de bak en dat valt niet mee, want in de maanden oktober tot en met februari werd hij geteisterd door achtereenvolgens de ziekte van Pfeiffer en een dubbele longontsteking. Pas sinds enkele maanden is hij weer in training. Het fietsen en zwemmen gaat hem al weer behoorlijk goed af, maar het lopen is nog moeizaam, mede als gevolg van een lichte knieblessure.

Reinoud senior doet in zijn leeftijdscategorie dit jaar een poging om wederom een podiumplek te bemachtigen en dat zou een superprestatie zijn, want de organisatie van de Kyocera Beach Challenge is erin geslaagd om het Wereldkampioenschap Cross Triatlon te mogen organiseren. Dat betekent dat het deelnemersveld nog weer sterker is dan vorig jaar. 

Reinoud junior doet mee aan de recreatieve triatlon. Dat klinkt misschien een beetje soft, maar vergis je niet want de deelnemers aan de recreatieve triatlon moeten altijd nog 500 meter zeezwemmen, 26 km mountainbiken over een zwaar parkoers en tot slot 9 km hardlopen voor een groot deel door mul zand. Junior heeft inmiddels de smaak van het sporten in de buitenlucht te pakken en sluit niet uit dat hij ook na de Beach Challenge doorgaat met sporten. Dat zal dan voor de Westlandse horeca een behoorlijke aderlating zijn… 

De rest van het gezin Van de Kasteele zal op 13 juli a.s. uiteraard ook acte de présence geven: moeder Carola, net als Reinoud Sr. geboren en getogen in Den Hoorn en dochter Michelle. Beide zijn zelf niet echt sportbeoefenaar, maar ze zullen er zeker staan om aan te moedigen als beide Reinouds op zaterdag 13 juli a.s. op het Kijkduinse strand van start gaan voor hun belangrijkste sportwedstrijd van het jaar.

zondag 16 juni 2013

Beach Callenge cursus in volle gang


Met nog een goede maand te gaan voor de Beach Challenge is de cursus in volle gang.

Eindelijk na een aantal weken uitstel, vanwege het koude weer, is het zover. We gaan buiten zwemmen in de grote plas van Madestein. Langs de kant trekken we onze wetsuits aan, iedereen is toch wel gespannen over hoe koud het water wel niet is. We krijgen een badmuts van de RTC, voor de meisjes een rode en de jongens een witte. Zodat we goed te zien zijn in het water. We krijgen in het water instructie van Leo. Maar aan de kant eerst instructie van Cor.
Cor houdt ons namelijk goed in de gaten. Hij fietst mee aan de kant en heeft zijn verrekijker bij zich. Als we gaan zwaaien dan is het mis en komt Cor het water in om je te redden. Het kan natuurlijk zomaar zijn dat je kramp krijgt in het koude water en de plas blijkt in het midden 27 meter diep te zijn!!! Cor drukt ons op het hart niet vrolijk te gaan zwaaien als we in het water liggen want dan denkt hij dat je in nood bent en start hij direct een reddingsactie.
Met nog een laagje vaseline op voeten, handen en gezicht zijn we klaar om het water in te gaan. Uiteindelijk valt de tempratuur van het water best mee. Op naar het eerste richtpunt. Wel een heel raar gevoel met zo’n wetsuit in het water. Je benen liggen hoger in het water en het zit echt heel strak. Zwembrillen die beslaan of waarin je met je vaseline vinger hebt gezeten waardoor je je in de mist waant. En dan je hoofd in het water in een donkere groenbruine wereld. Na wat stukken zwemmen en hier en daar instructie van Leo mogen we weer naar de kant. Al met al toch wel wat bibberende mensen, Maar we hebben ons eerste buitenwater avontuur achter de rug.

Afgelopen vrijdag is de aanloop groter, het is dan ook heel mooi weer. Er zitten zelf mensen langs de kant met een BBQ. Door het zonnetje in het water is er wel al wat alg ontstaan. Jek dat is niet fijn als je hier doorheen moet zwemmen. Vanavond steken we de hele plas over en weer terug. Best een stuk zwemmen.

Een nieuw onderdeel van de cursus is de koppeltraining. Dit is de aansluiting tussen zwemmen/fietsen en fietsen/lopen. De eerste drie woensdagen trainen we fietsen/lopen en daarna drie maandagen zwemmen/fietsen. Cor is hiervoor onze trainer. We verzamelen nu bij de kleine plas van Madestein. De groep komt samen op het bruggetje er zijn ook een aantal RTC-ers bij. We gaan eerst een rondje fietsen met verschillende oefeningen. Daarna krijgen we op het grasveld instructie hoe we snel op en af de fiets stappen. Nou ja stappen, eraf gaat nog wel maar erop is toch echt de bedoeling dat je een sprong maakt en dit terwijl je met je fiets aan het rennen bent. Oké dit is best heel spannend want als Cor dit voordoet dan springt hij best wel ver en ziet het er heel flitsend uit. Iedereen gaat het proberen en het is inderdaad best een grote spong, vooral als je aan het rennen bent, dat wordt nog flik oefenen. Hierna gaan we weer terug naar het bruggetje en geeft Cor nog een aantal tips voor in de wisselzone bijvoorbeeld: van je fiets af zijn voor je in de wisselzone bent en vooral je helm ophouden als je je fiets nog vast hebt. Anders wordt je gediskwalificeerd. Hierna gaan we twee rondes rijden en daarna aansluitend een rondje lopen om de kleine plas. Oké het is verstandig om het laatste stukje in een lichte versnelling te fietsen zodat je benen alvast kunnen wennen aan het hardlopen. Voor de mensen die niet hebben opgelet: als je dit niet doet is het behoorlijk pijnlijk in je kuiten!
Op zaterdag gaan we nog steeds lekker met de fietstraining van Leo. Na een ochtend in het Elsenburgerbos waarin er nogal wat schade en ongelukjes voorvallen: Mark schiet in volle vaart de bosjes in en behalve dat hij in de brandnetels ligt zit er een behoorlijke slag in zijn voorband, Pim slaat over de kop gelukkig mankeert ze niets ernstigs maar zit ze onder de blauwe plekken,  is er ook nog een lekke band en een derailleur aan flarden.
Gaan we een week later terug naar het strand en de Puinduinen.  We fietsen naar het strand, eerst een paar rondjes rijden en uitleg van Leo om sporen te lezen, want zo gaat het lekker en opeens zakt je fiets in het mulle zand weg. Ook vandaag stappen we snel af en springen we op de fiets. Leo legt ook uit dat we een waaier moeten vormen op het strand zodat we ‘uit de wind’ fietsen, want zoals gewoonlijk waait het weer eens hard in Nederland. We splitsen op in twee groepen en fietsen richting Scheveningen met volle tegenwind. Opgepast voor de plassen op het stand want die kunnen toch echt dieper zijn dan je denkt, dus erlangs. Na een flink eind fietsen, ik heb het idee dat we inmiddels naar Den Helder zijn gefietst, draaien we om en mogen we op eigen tempo terug, lekker met de wind mee. 

Daarna nog instructie in de Puinduinen, daar komen we ook nog een best spannende trap tegen die in de lange en de korte afstand blijkt te zitten. Leo geeft aan om bij twijfel zeker naar beneden te lopen. Maar de komen de weken gaan we hier nog regelmatig oefenen dus wie weet komen alle cursisten wel tijdens de Beach Challenge hier naar beneden rijden.
Na een zware training is iedereen toch voldaan. Gelukkig zijn we weer terug in  Kijkduin zodat we, met een aantal van ons,  nog even lekker in het zonnetje en uit de wind  gaan zitten bij de Haagsche Beek om wat te drinken.

dinsdag 30 april 2013

Update Beach Challenge cursus


Inmiddels is de Beach Challenge cursus 2 weken bezig, tijd voor een update:
Na de kick off op Kijkduin worden we op maandag om 19.00 uur verwacht  bij Atletiek vereniging Sparta in het Zuiderpark, dus de benen hebben niet veel tijd om bij te komen. Na 2 rondes lopen om het complex beginnen we aan een stevige sessie techniek, want bij een goede techniek kan je loopprestatie aanzienlijk verbeteren. Knie heffen en 'hakken billen' zodat je passen groter worden. De oefeningen worden van boom tot boom gedaan met iedere keer een ander tempo. Daarna de baan op om te voelen hoe de ondergrond is.
 We krijgen ook uitleg hoe we gebruik van de baan maken. We zijn natuurlijk niet de enige sporters die aanwezig zijn. Er zijn vooral veel jeugdige atletiekers aanwezig, wie weet heeft het optreden van Churandy Martina op de Olympische spelen hier wel aan bijgedragen. Opletten waar we lopen en niet zomaar over het middenveld lopen want daar heb je kans tegen een kogel of een speer aan te lopen.
In een hoekje van de baan gaan de oefeningen door, versnellen, hinkelen, knieheffen en 'hakken billen' rondes achter elkaar door. Dus dit zijn de oefeningen die je doet om sneller, beter of verder te kunnen lopen. De week erna lopen we meer rondes op de baan zelf. Eigen tempo afgewisseld met versnellingen staan op het programma, het is best weer een pittige training die Machel geeft maar ook heel leerzaam.

Op vrijdagavond gaan we om 21.30 naar zwembad de Waterthor. Er zijn al een aantal mensen een maand eerder begonnen met zwemmen en net zoals een maand geleden zijn er veel mensen toch best zenuwachtig. Wat kan je allemaal verwachten bij het zwemmen?? Uit de gesprekken blijkt toch wel dat dit het meest gevreesde onderdeel van de cursus is. We hebben door het grote aantal cursisten drie banen tot onze beschikking. En de les staat hier ook in het teken van techniek, vooral het verbeteren van de slag en de bijbehorende ademhaling. Denk je aan wat je met je armen moet doen, vergeet je hoe je moet ademhalen en andersom. Er is ook zoveel te onthouden en daarbij moet je er toch ook voor zorgen dat je niet zinkt. Vooral ademhalen aan je niet favoriete kant, levert een hoop geproest op. Baantje onderwater en leren hoe we onder een golf door duiken. Maar volgens de trainers komt het straks toch echt goed.

Na een uurtje zwemmen naar huis en in plaats van "tot de volgende keer" kunnen we beter "tot straks" zeggen want op zaterdagochtend is het om 9.30 uur verzamelen op het parkeerrterein bij de Haagsche Beek in Kijkduin voor de moutainbike training.

Iedereen staat klaar met fiets en helm, voor we van start gaan nog even een aantal aanwijzigen.
De meeste paden die wij gebruiken zijn namelijk geen fietspaden en we moeten goed opletten voor loslopenende honden, hondenbezitters, boswachters en politie. Hier en daar een check of zadels goed staan en we kunnen weg. Direct een heuvel op bij de Puinduinen. En dan.................... via een klein paadje een stuk naar beneden, het is er best zanderig, oké, piepende remmen en een achterwiel wat niet lekker stabiel aanvoelt.

Gelukkig komen hier de tips: achter je zadel gaan zitten, rustig remmen inknijpen en vooral NIET alleen je voorrem gebruiken. Nog een rondje en dat stukje naar beneden gaat al een stuk beter.
Via een klein pad gaan we richting Ter Heijde, soms heel zanderig waar je fiets dan in vastloopt en je moet afstappen. En dan die struiken daar zitten allemaal stekels aan!!! Harald blijkt wel eens het één en ander te snoeien zodat de paden begaanbaar blijven.

Op de terugweg naar Kijkduin staat er een stevige wind, hier aangekomen  kijken we alvast naar trap van de duinen het strand op, die we  tijdens de Beach Challenge in het parcours tegen komen, hij ziet er best hoog uit. Na nog wat oefeningen komen we aan bij een kleiner  trapje waar we instructie krijgen hoe we hier vanaf kunnen rijden en ja hoor, de hele groep gaat de trap af. Aan het eind van de les zijn er allemaal happy faces.

Een week later krijgen we uitgelegd hoe het nou precies zit met die versnellingen. Om eerlijk te zijn, mijn idee was: "als dat voorste tandwiel maar in het midden zit dan is het wel goed". Maar dat is natuurlijk te makkelijk gedacht. Juist heuvel op is het verstandig om naar een lichtere versnelling te schakelen en dat doe je  me die voorste tandwielen. Na een aantal keer op heuveltje te hebben geoefend is dit inderdaad ook het geval. Wel opletten dat de ketting niet strak gespannen staat want dan kan hij breken. In de tussentijd wordt door de trainers nog even een band geplakt.

Na een stukje fietsen staan we uiteindelijk voor de gevreesde trap het strand op. En na uitleg gaan we uiteindelijk, met hier en daar wat twijfel, via de taluds naar beneden. Daarna nog een stukje het parcour verkennen, onderweg lopen er toch wat cursisten de nodige schade op, zonder klicks schiet je van je pedalen waardoor je schrammen oploopt en met klicks lig je opeens in de bosjes met een geschaafde bil. Zonder al te grote problemen bereiken we weer het parkeerterrein en zit de training erop. Een aantal cursisten grijpt het mooie weer aan om nog even wat te drinken op het terras van de Haagsche Beek. Vanaf volgende week verzamelen we in het Zuiderpark om een ander deel van Den Haag onveilig te maken.

zondag 21 april 2013

Marco Hoogenraad terug in Kijkduin


Marco tijdens zijn 1e fietsronde
De 46 jarige triatleet Marco Hoogenraad, vorig jaar tijdens de Beach Challenge nog zeer ongelukkig gevallen op de trappen bij Kijkduin, komt dit jaar terug naar de plaats des onheils. De trappen laat hij dit keer echter links liggen. Op uitnodiging van de organisatie zal de sympathieke Rijswijker deelnemen aan de zeezwemtocht van drie kilometer. Deze wedstrijd past prima als voorbereiding op zijn eerste hele triatlon: de Challenge Almere-Amsterdam.

Eigenlijk zat ‘de hele’ vorig jaar al in de planning. Hij was zeer gemotiveerd een goede prestatie neer te zetten, daarbij gesteund door zijn ‘liefste vrouw van Rijswijk en omstreken’ Barbara en door zijn kinderen Savannah (16) en Xandro (14). En boven alles als hommage aan zijn ouders die beiden in 2012 ernstig ziek werden. De super gemotiveerde triatleet ging vorig jaar in op het verzoek van sponsor Annatommie om mee te doen aan de korte versie van de KYOCERA Beach Challenge. Die paste eigenlijk niet in de voorbereiding op Almere, maar kon ook geen kwaad, zo was de gedachte.

Wat gebeurde er nou precies vorig jaar? Marco: ‘tijdens de tweede fietsronde lag ik op de vierde plek en zag nummers één, twee en drie niet ver voor me rijden. Ik dacht nog: behouden de trap af en op het strand aansluiting vinden! Geconcentreerd reed ik op de plankier naar beneden, maar halverwege was het zo glad dat mijn fiets onder me vandaan sloeg, met rampzalige afloop. In de jeep van de organisatie, begeleid door EHBO’ers en sponsor Annatommie ging het met spoed naar het HAGA ziekenhuis. Daar wees een foto al snel uit dat mijn dijbeenknop was gebroken en er twee aderen waren doorgesneden.’

Na een spoedoperatie bleek dat het herstel lang zou gaan duren: zeven weken plat liggen en daarna zes tot negen maanden revalideren. Weg droom, weg Almere. Het ergste vond hij dat hij de wedstrijd niet meer voor zijn ouders (bij leven) kon doen. Het waren echter diezelfde ouders die hem aanspoorden om zijn langdurige herstelperiode als training te zien voor Almere 2013.

In september 2012 start Marco met de revalidatie, uiteraard onder begeleiding van zijn privésponsor en tevens sponsor van de KYOCERA Beach Challenge: Annatommie. Gezamenlijk stellen  ze een behandelplan op: drie dagen in de week revalidatiesessies van elk drie uur lang en dat gedurende vier maanden: fietsen, krachttrainingen en training van de reactiviteit. Dit gebeurt allemaal in de prachtige sportzaal van Annatommie. Deze periode verwerkt Marco ook het verdriet van het verlies van beide ouders in twee maanden tijd.

In januari 2013 wordt Marco genezen verklaard door de chirurg, en start hij het programma om wedstrijdfit te worden. Nu medio april, na een trainingskamp in Spanje, gaat het fietsen en zwemmen weer als vanouds. Alleen het hardlopen moet nog sterk verbeteren. De organisatie van de KYOCERA Beach Challenge is er van overtuigd dat Marco op 14 september 2013 in Almere een fantastische prestatie gaat neerzetten in zijn eerste hele triatlon. Marco tot slot: “Erg leuk vind ik het dat de organisatie mij heeft uitgenodigd deel te nemen aan de drie kilometer zeezwemtocht. Ik ben dan ook zeker van plan om deel te nemen”. De organisatie van haar kant vindt het een eer zo’n kanjer van een sportman weer op Kijkduin te mogen begroeten. 

zondag 14 april 2013

Kick off van de Beach Challenge Cursus 2013

Op zaterdag 13 april is het zover, de officiele Kick off van de Beach Challenge Cursus 2013. 33 cursisten hebben zich in geschreven zodat ze op 13 juli kunnen deelnemen aan de Beach Challenge.
Vanwege de Duinenmars, waardoor het heel druk is op kijkduin, verzamelen we voor de Haagsche Beek. Het is best frisje tijdens het verzamelen, oerhollandse grijze lucht en een aardig briesje.
Eerst een rondje voorstellen. Oké het zijn behoorlijke bikkels allemaal, het lijstje wordt met de naam indrukwekkender: marathonlopers, professioneel handbalster en winter tri-atleet passeren de revue. De moed zakt in mijn schoenen want ik ben een do it yourself loper.

De trainers leggen uit wat de bedoeling is, met de groep op de foto en we gaan aan de slag. Via het wijkje in de duinen naar het strand en rondje terug naar boven voor de nodige rek en strek oefeningen. Hier krijgen we gelijk uitleg waar we op het strand op moeten letten, het rondje wat we net hebben gelopen is een deel van het parcour van de Beach Challenge waar we ook zullen wisselen van zwemmen, fietsen en lopen.

Omdat het strand iedere dag anders is, krijgen we de tip dat we goed voor ons uit moeten kijken, zodat we  leren wat voor verschillende ondergronden we kunnen verwachten.
Tussendoor geven de trainers aan iedereen tips. Ik denk alleen maar: "hoe ga ik deze mensen allemaal bijhouden!!" van zelf trainen voor een 10 km loop naar een vergevorderde groep is mega zwaar. Gelukkig maar dat alles in rondes gaat dus word ik overal weer opgepikt.

Door een oefening op het strand wordt gelijk duidelijk wat er wordt bedoeld met verschillende ondergronden: Het ene moment is het zand hard en opeens zuigt je schoen erin of ligt er een plas met water waar je omheen moet lopen.En stukje verder nog meer instructies over looptechniek en een aantal keer vanaf het strand een talud op. Hierna nog een rondje uitlopen via het Deltaplein en dan zit de eerste training erop. Ik ben uitgeput maar wel blij en hé waar zeur ik over: Leo één van onze trainers heeft de hele training meegelopen en tips gegeven en dat met zijn pols in het gips. Hoe stoer is dat!

 Roos




vrijdag 22 maart 2013

Eerste zwemtraining Beach Challenge Cursus


Op 15 maart is het zover, de Beach Challenge Cursus begint!

Best spannend allemaal, over een aantal maanden, op zaterdag 13 juli wil ik meedoen aan de 
Beach Challenge in Kijkduin.

Wel handig om hier een cursus voor te volgen, het is best pittig. 
Om deel te nemen aan de cursus moet je een uurtje kunnen hardlopen op een rustig tempo en kunnen zwemmen, Check! 
Om half 10 in zwembad de Waterthor om zweminstructie te krijgen van onze instructeur Dick. 
Oké ik kon toch zwemmen? Het lijkt alsof ik opga voor m'n A diploma. De techniek van de schoolslag en Borstcrawl is toch echt heel anders als dat ik ze heb geleerd. 
Na een uurtje, flink doorzwemmen (tenminste dat vind ik) en de nodige instructies vanaf de kant van trainer Dick voelt het wel heel lekker aan. 
Ik ben wel blij dat ik me voor de extra maand zwemmen heb opgegeven. Zo kan ik alvast er lekker 'in' komen. 
Op zaterdagochtend wel opgestaan met stevige spierpijn. Ik ben bang dat dit de komende maanden een vast ritueel gaat worden.